The relationship trip ที่นายเอบีบี สมาชิกกลุ่มหัวรั้น ชมรมเชียงรายแอ๊ดเวนเจอร์ คนต้นเรื่องได้โพสต์ในเฟสบุ๊กเชิญชวนเพื่อนเครือข่ายออฟโรดภาคเหนือมาร่วมทริปกระชับความสัมพันธ์ระหว่างคนออฟโรดจังหวัดใกล้เคียง เพราะนับตั้งแต่มีการจัดงาน Boomerang trip ปี 2548

เดือนสิงหาคมปีนี้มีวันหยุดยาวหลายช่วง เริ่มตั้งแต่ต้นเดือนที่เป็นเทศกาลเข้าพรรษา มีเวลาสี่วันเต็มๆ ก็เลยอยากจะหาที่ลุยหนักลุยยาวเที่ยวป่าหน้าฝนสักทริป แต่จนแล้วจนรอดก็ได้แต่ออกไปท่องเที่ยวเส้นทางที่คุ้นเคยอย่าง เส้นทางม่อนล้านกับกลุ่มน้องๆ กลุ่มเอก4wd แทน

“ ที่ม่องควา(หรือหม่องกั๊วะ) มีเขาลูกหนึ่งรูปร่างประหลาด  ไม่สูงเทียมเมฆ แต่ก็ชันดิ่ง และตั้งโดดเดี่ยวอยู่กลางทุ่ง  จะว่าไปแล้วก็มีส่วนคล้ายครกคว่ำ  มีคนเล่าว่าข้างบนเป็นปล่อง และในปล่องนั้นเป็นที่ซ่อนสมบัติของกษัตริย์มอญโบราญ  แต่ผมไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจมากนัก

ตั้งใจไว้ว่าถึงหน้าแล้งเมื่อไหร่ จะไปแก้ตัวล้างตาที่สันดอยหลังดอยเวียงผา หลังคาอำเภอไชยปราการ จ.เชียงใหม่อีกสักครั้ง หลังจากที่เมื่อเมื่อเดือนสิงหาคม 2553 ที่ผ่านมา ผมเคยไปที่นั่นครั้งหนึ่งแล้ว แต่ไปสามารถขึ้นไปถึงสันเขาสุงสุดของที่นั่นได้ ครั้งนั้นเส้นทางแม้นว่าจะไม่น่าจะโหดเกินความตั้งใจที่อยากจะไปถึงจุดหมายให้ได้  หากแต่ว่าเส้นทางที่แคบและชัน

ทริปนี้ถือเป็นทริปสำรวจดอย   พร้อมกับการท่องเที่ยวไปในตัว พวกเราตัดสินใจเดินทางกันด้วยพาหนะเพียง  1 คัน  กับ 4 ชีวิตที่จะรอนแรมไปด้วยกันตลอดหลายวันในพื้นที่ของเมืองเหนือ พวกเรารับรู้จากคำบอกเล่าของเพื่อนเก่าชาวดอยที่มักคุ้นกันดี  บอกว่ามีเส้นทางลอยฟ้าเส้นทางหนึ่ง (จากเส้นทางนับร้อยๆ เส้นของเชียงใหม่)                ดอยดำ เป็นหนึ่งในโครงการมีหมู่บ้านชาวเขา  4  ชนเผ่า ที่อาศัยอยู่ร่วมกัน ภายใต้โครงการพระราชดำริ  บ้านเล็กในป่าใหญ่  มีการพัฒนาทั้งในส่วนชุมชน สถานที่ และการศึกษาให้กับเด็กดอยที่ยังขาดแคลนอุปกรณ์การเรียน  ในฤดูฝนเส้นทางนี้แทบจะถูกตัดขาดจากโลกภายนอก  เพราะเส้นทางเต็มไปด้วยร่องโคลน  ซ้ายผา-ขวาเหว  การเดินทางค่อนข้างอันตรายมาก  หากเกิดเผลอพลาดพลั้งออกนอกลู่นอกไลน์

บ้านกรูโบนี้ เชื่อว่าชาวออฟโรดหลายๆ ท่านคงรู้จักกันดี เพราะว่าในช่วง 2-3 ปี ที่ผ่านมานี้ มีชาวออฟโรดหลายๆ กลุ่มเดินทางเข้าไปบริจาคสิ่งของ ช่วยสร่างโรงเรียน และร่วมกับ พอ.สว.นำแพทย์อาสาเข้าไปช่วยเหลือชาวบ้าน แต่ส่วนใหญ่จะเดินทางเข้าไปในช่วงฤดูหนาวและฤดูร้อน เนื่องจากยามหน้าฝนนั้น เส้นทางจะแปรเปลี่ยนเป็นทะเลโคลน การเดินทางจึงค่อนข้างลำบากและสาหัสสากรรจ์พอสมควร

ดอยบ่อ หรือ สถานีพัฒนาการเกษตรที่สูงตามพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ดอยบ่อตั้งอยู่บริเวณท้องที่หมู่บ้านลอบือ หมู่ 13 ตำบลแม่ยาว อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย ความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 956 เมตรอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าดอยบ่อพ.ศ. 2480 ได้เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2บริเวณดอยบ่อซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดสภาพป่าเป็นป่าดิบเขาที่อุดมสมบูรณ์บ่อน้ำมีน้ำขังไว้สำหรับบริโภคได้ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงรายในสมัยนั้นได้ให้ทหาร ตำรวจ และราษฎรขึ้นมาประจำบนดอยบ่อเพื่อเฝ้าระวังเครื่องบินที่จะมาทิ้งระเบิดจังหวัดเชียงรายโดยกลางคืนใช้สัญญาณไฟและกลางวันใช้สัญญาณกระจกเงา เพื่อเปิดสัญญาณเตือนภัยให้ประชาชนลงหลุมหลบภัยได้ทันบริเวณกึ่งกลางของตำบลยอดเขาจะมีบ่อน้ำตั้งอยู่และเป็นที่มาของคำว่าดอยบ่อ แต่ในปัจจุบันไม่มีน้ำขังแล้ว

ชาวออฟโรดเชียงใหม่ – ลำพูน นั้นดูเหมือนจะโชคดีกว่าที่อื่นๆมากเพราะว่ามีเส้นทางออฟโรดใกล้บ้านให้เล่นให้เที่ยวมากมายหนึ่งในนั้นคือเส้นทางท่าธาร –วัดหลวงขุนวิน อ.หางดง เส้นทางนี้ถ้าไม่นับเส้นทางร๊อคทาวน์แม่ริมแล้วเส้นทางนี้ถือว่าเป็นเส้นทางโหดที่ใกล้ตัวเมืองเชียงใหม่มากที่สุดแล้ว จากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางอำเภอหางดงแล้วแยกเลี้ยวขวาไปทางอำเภอสะเมิงถึงคลองชลประทานแล้วเลี้ยวซ้ายไปตามคลองประมาณ8กิโลเมตร จนถึงหน้าวัดน้ำบ่อหลวงเลี้ยวขวาสุ่หมู่บ้านห้วยโท้งข้ามสะพานน้ำขานแล้วเส้นทางออฟโรดเริ่มขึ้นที่นี่

สาละวิน เป็นชื่อเรียกของสายน้ำที่ไหลแบ่งเขตระหว่างประเทศไทยและพม่าของภาคเหนือ อันมีต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาหิมาลัยอันยิ่งใหญ่บนที่ราบสูงทิเบตไหลผ่านเทือกเขาสูงลูกแล้วลูกเล่าหล่อเลี้ยงชีวิตตามรายทางตลอดจนผืนป่าใหญ่มานานนับชั่วนาตาปี แม้ว่าบางช่วงมันจะถูกเรียกว่า“แม่น้ำเลือด”ก็ตาม

ดอยสอยมาลัย บรรดาชาวออฟโรดน้อยคนนักที่จะไม่เคยได้ยินชื่อนี้เพราะที่แห่งนี้ถ้าท่านใดเคยผ่านไปแล้วคงจะจำได้ว่ามันคือเส้นทางที่ต้องวิ่งไต่ขึ้นลงคดเคี้ยวไปตามยอดของสันเขาเกือบตลอดเส้นทางท่ามกลางเมฆหมอกและร่องหลุมลึกไม่ว่าจะเป็นฤดูไหนก็ตามตลอดทั้งปี จะลำบากหน่อยก็คงจะเป็นหน้าฝนทุกท่านที่เคยผ่านไปแล้วในช่วงฝนคงรู้จักกันดีว่ารสชาติของความยากลำบากทั้งรถทั้งคนมันเป็นอย่างไรจนถึงจุดสุดท้ายของเส้นทางจะเป็นที่ทำการเล็กๆของหน่วยย่อยจัดการต้นน้ำ ณ แห่งนี้ถ้าอากาศเปิดจะมองเห็นทะเลสาบเขื่อนภูมิพลได้อย่างชัดเจนซึ่งเป็นจุดชมวิวอีกแห่งที่หาดูได้ยาก

บ้านโละโคะ น้ำตกเต่าดำ ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้าเส้นทางนี้ในปัจจุบันถือว่าค่อนข้างสมบุกสมบันพอสมควรเต็มไปด้วยหลุมและบ่อเป็นทางที่ขึ้นๆลงๆไต่ไปตามความสูงของขุนเขา สองข้างทางเป็นหุบเหวลึกตลอดเส้นทางแทบทุกกระเบียดนิ้วเป็นดินหนังหมูหรือลูกรังผสมดินภูเขา ในช่วงฤดูฝนนั้นลื่นและค่อนข้างอันตรายและมีลำห้วยใหญ่ๆ ขวางอยู่ประมาณ 2-3 แห่งซึ่งน้ำก็ไม่ถึงกับลึกนักในช่วงฤดูแล้งแต่ถ้าเป็นช่วงฝนสายน้ำจะแรงและลึกแม้จะมีทำสะพานวางพาดสองข้าง

น้ำตกหิมาลัย ตั้งอยู่ในเขตของโครงการพัฒนาพื้นที่ลุ่มน้ำเข็กปากทางเข้าอยู่ฝั่งตรงข้ามพระตำหนักเขาค้อ ซึ่งก่อนเดินทางเข้าทุกครั้งควรแจ้งเเจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่ดูแลพื้นที่เสียก่อนเผื่อมีเหตุการณ์ฉุกเฉินเจ้าหน้าที่จะได้รู้ว่ามีคณะใดอยู่ในป่าบ้างและที่ทำการแห่งนี้นี่ยังเปิดให้บริการแก่นักท่องเที่ยวสามารถกางเต็นท์พักแรมได้มีสิ่งอำนวยความสะดวกพร้อม สภาพเส้นทางนั้นใช้เส้นทางเดียวกับไปน้ำตกเพชรในไพรลัดเลาะริมหน้าผาที่ซ้ายมือเป็นเหวไปเรื่อยๆหลุดช่วงเส้นทางเกาะริมหน้าผาก็มีเนินชันบ้างทุ่งโล่งบ้างที่เป็นโคลนเสียส่วนใหญ่ผ่านป่าสน

ผาตั้ง อ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ผาตั้ง(เขาจอมทอง)หรือผาซ่อนแก้วบางคนก็เรียกสนามบินญี่ปุ่นน่าจะเป็นช้อยส์ตัวเลือกหนึ่งที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง เส้นทางนี้ออกจะฮาร์ทคอร์พอสมควรโดยเฉพาะในช่วงฤดูฝนเพราะทั้งลื่นจากพื้นผิวที่เป็นดินทั้งลาดชันของภูมิประเทศแต่ถ้าเป็นช่วงฤดูหนาว นับว่าไม่ยากรถเดิมๆก็สามารถเดินทางขึ้นไปได้แต่อย่างไรก็ตามเพื่อให้การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่นรถที่จะเดินทางขึ้นไปก็ควรมีการตกแต่งและโมดิฟายบ้างเล็กน้อยเช่น ใช้ยาง MUD TERRAINหรือในคณะควรมีรถวินช์ติดไปด้วย

ดอยเปเปอร์ หรือ หน่วยจัดการต้นน้ำดอยเปเปอรนี้ดอยชื่อแปลกแห่งนี้ได้นามจากฝรั่งมิชชั่นนารีที่เข้าไปเผยแพร่ศาสนาให้แก่ชนท้องถิ่น ปะกากะญอ  ที่อาศัยอยู่ในดินแดนชนบทห่างไกลแห่งนี้มานานหลายร้อยปีหนทางที่วกไล่ไปตามไหล่เขาบางช่วงสูงชันและแคบบางช่วงเป็นทางไต่ระดับความสูงไปบนสันเขาที่ซ้ายก็เหว  ขวาก็เหว..แต่เมื่อไปถึงหน่วยต้นน้ำดอยเปเปอร์ได้แล้ว ก็นับว่าคุ้มค่ากับความเหนื่อยที่บุกบันเข้าไปเพราะได้กางเต็นท์นอนชมดาวที่สุกสว่างสัมผัสอากาศเย็น และทะเลหมอกยามเช้าที่งดงามและบริสุทธิ์